Hede Hedlanda


Hede Beren

Er zijn al veel reisverhalen over de Noordkaap. Ik zou er een aan kunnen toevoegen met onze 3de en uiteindelijk geslaagde vliegtocht met onze Cirrus, N146JJ.
De 1ste tocht in 2006 strandde in Alta, vlak voor de Noordkaap met erg slecht weer en een ronduit verontrustende metar van Honnigsvag, 2de tocht eindigde vorig jaar al bij Groningen met een kapotte vacuümpomp, doch de 3de keer was raak, gebruik makend van het axioma: als de Westkust slecht weer heeft, is de Botnische kant goed en vise versa.
Hoewel weer vol met unieke vliegmomenten, wordt dit echter niet de strekking van dit verhaaltje.

Als je wat langer vliegt en tabak begint te krijgen van al die grotere velden met steeds verder uit de hand lopende security gekte, is het een verademing weer eens een leuk veld te vinden. Zo werd ik bij de voorbereiding van onze tocht getroffen door de beschrijving van Hede (ESNC) in de Jeppesen: pas op voor rendieren en beren op de baan!
Nou, als dat je nieuwsgierigheid  niet prikkelt?! Dus snel gebeld naar Ragnar Dillmer, de veldbeheerder. Kreeg hem aan de lijn met op de achtergrond een hoop lawaai, zo te horen van een gezellig feestje.Ja, het veld is alle dagen open, alleen even van te voren bellen.
Ja, er was Avgas, (helaas niet meer voor de prijs op de web site www.vemdaleninfo.se/hedlanda vermeldt staat, “Europa” heeft er voor gezorgd dat Zweden, dat geen accijns hief op vliegtuigbenzine, verplicht werd dit toch te doen.)
En ja, hotel of b&b ook geen probleem en een taxi is niet nodig, hij haalt en brengt ons wel en nee huurwagen regelen is ook geen probleem. Fijn om weer eens iemand te spreken die in oplossingen denkt en niet in problemen.
Als ook nog blijkt dat het vlak bij het Sånfjället natuurpark ligt, een van de mooiste van Zweden, is het al helemaal geen optie om hier niet een stop te maken.
We (Fedor Klootwijk, Andre Henkemans en Mart Buuron) vliegen in 2 dagen met 4 stops, naar de Noordkaap en maken na de kaap onze tweede overnachting in Alta (ENAT). Die nacht wil overigens maar niet echt lukken, hier ver boven de poolcirkel.
Het plan is de volgende dag via Kiruna of Gallivare naar Hede te vliegen.
Het is in Scandinavië zaak om bij de planning rekening te houden met vreemde openingstijden, zeker in het weekend. Soms, vooral in Zweden, mag je ook buiten de openingstijden landen, maar controleer dit van te voren!
Vaak zijn die tijden via Notams bekend en ook is het zaak de beschikbaarheid van Avgas te checken. We vinden geen Notams van Kiruna en kunnen ook geen telefonisch contact leggen, dus besluiten we naar Gallivare (roepnaam Lapland Airport) te gaan.
Vliegplan weg, verplicht natuurlijk bij grensoverschrijding, maar ook binnenlands zeer gewenst. Ook niet even een plan met de natte vinger, maar met nauwkeurige tijden en (IFR) reporting points op de FIR Boundary. Search and Rescue is hier toch even wat anders dan in Nederland en het is zelfs aan te raden een survival kit aan boord te hebben.
Bij de stop in Gallivare zien we een plasje olie onder de kist ontstaan. De oliedop is losgekomen door de rubberring die te veel spel heeft. We hebben niet al te veel olie verloren en maken een provisorische reparatie. We overwegen even of het niet verstandiger is naar de Botnische Golf te vliegen waar wat meer “beschaving” bij de hand is. Het track naar Hede is 3.5 uur over alleen maar toendra en later bos en meren en het is er zo goed als onbewoond, maar we hebben voldoende vertouwen in onze reparatie en onze kist en in laatste instantie in onze parachute.
We hebben weer een prachtige route en komen zonder verdere problemen bij het veld aan, klaar voor een low pass. We roepen Ragge op, die meldt over 10 minuten op de baan te zullen staan.

Wat krijgen we nou!? Ik ontwaar uit verte halverwege de baan 3 stippen, het zal toch niet waar zijn!? Beren? Dichterbij gekomen blijken het echter een geparkeerde motor, een in leer gestoken persoon en nog een motor, rijdend midden op de baan te zijn.
We geven nog wat gas bij, scheren laag over de runway en onthoofden daarbij zowat een Harley-rijder, die even later als we ons rondje afgemaakt hebben breed grijnzend langs de baan staat.  
Bleek een rijinstructeur met leerlinge te zijn, die toestemming had om de baan te gebruiken voor oefenen, doch met de uitdrukkelijke opdracht vliegtuigen voorrang te geven.
Moet dus een aanvulling in de Jeppesen komen: “en Harleys”.
Ragge komt langs en maakt al zijn beloftes meer dan waar.
Dit veld en deze man verdienen zonder meer een vermelding in de gids van Betere Velden, zoals dat in Nederland b.v. ook het geval is voor EHTX met vader en zoon  de Bruijn.
We blijven een dag over, bezoeken het nationale park, zien helaas geen beren, rendieren of elanden, maar dat deert niet, het is hier even goed fantastisch mooi en nu hebben we een reden om nog eens terug te komen.
Aarzel niet om je propeller richting Scandinavië te wenden het is een van de leukste en mooiste bestemmingen binnen Europa met allerlei natuurwonderen (incl. die op 2 benen), de controllers zijn fantastisch en een drankje kost niet zo veel meer dan een liter avgas.

© 2017 Le Vieux Carré